Vanavond om 1915 uur volgen we het advies op van de mevrouw van de camping. We hebben van haar een kaart gekregen met een route om Elanden te zien. We nemen de korte route, die is ongeveer 28 kilometer.

De weg is een gravelpad van 2 sporen breed. We komen langs de mooiste plekken. Moerasland, beekjes, vlaktes en prachtige meren. Maar we zien geen Elanden. We stoppen herhaaldelijk om wat verder weg te kunnen kijken. Ze moeten hier zitten.

Na verloop van tijd komen we weer op de verharde weg en besluiten de route iets te verlengen. Veel borden langs de weg dat we moeten oppassen voor Elanden maar nog steeds niks. Plotseling meen ik in de bossen een groot dier te zien, geen Eland maar een vos of een Lynx (die zijn hier ook). Ik keer midden op de weg, Renate heeft de camera al klaar en we komen terug op de plek waar ik wat zag. Ik zie het nog steeds, nu wat duidelijker. Het is een hele grote steen! Nog een paar kilometer verder en dan geef ik de moed op. Morgen misschien beter. Ik keer de auto om terug te keren naar de camping.

En opeens! Boven op de rem. Op 100 meter van de weg af staat een Eland met een kalf. Net genoeg licht om op 1600 iso wat onscherpe foto's te maken, maar uiteindelijk is het gelukt. De Elandsafari is een succes.

Met bolle ogen van het turen en pijn in de harses gaan we terug naar de camping. Snel even wat drinken en dan tandenpoetsen en naar bed. De kinderen zaten op het laatst te gapen van vermoeidheid.

Maar ladies and gentlemen; We got him!!

Overigens is de lucht mooi dichtgetrokken en zijn er een paar spatjes gevallen. We zijn benieuwd hoe dat morgen gaat met wandelen.

Welterusten!